Rijkdom, in alle eenvoud

Het is een doordeweekse avond. Dochterlief en ik wandelen samen met onze hond Saar over ‘de dijk’. De dijk is een begrip in Leusden, de woonplaats waar wij wonen. Het loopt langs het Valleikanaal. Dat kanaal is in de jaren 30 van de vorige eeuw met de hand gegraven en diende als werkverschaffingsproject èn om de toen al bestaande Grebbelinie te verstevigen. De geschiedenis van de Grebbelinie gaat terug naar het begin van de 17e eeuw. Het werd aangelegd als verdedigingslinie tegen de Spaanse troepen.

Tegenwoordig is het een prachtig en gevarieerd stukje natuurgebied. Diversiteit aan bomen, planten en mooie vergezichten over de landerijen. Bijna dagelijks kuieren mijn dochter en ik over de dijk en keuvelen we gezellig over dingen die ons bezighouden. Deze momenten koester ik. Er ontstaan tijdens het gezellig keuvelen ook mooie inzichten die ik graag met je deel.

Verbonden met de Aarde

Al een aantal weken heeft mijn dochter last van vele gedachten in haar hoofd. Ze voelt zich wiebelig. Ze rondt bijna haar basisschoolperiode af en zal in september naar de middelbare school gaan. Ik vermoed dat deze overgang wat wankelheid met zich meebrengt. Al lopende doe ik met haar een grondingsoefening. Ik nodig haar uit om met haar aandacht naar haar ademhaling te gaan. Een paar keer diep in en uit te ademen. Haar pas iets te vertragen en zich voor te stellen dat er vanuit haar stuitje en voetzolen stevige wortels de aarde in groeien. Wortels die diep in de aarde reiken en zich verbinden met de kern. Ik vertel haar dat je de aarde kan vragen om alle onrust te absorberen. Je mag het de aarde in laten stromen. Daar vindt het z’n weg wel. Mijn dochter vraagt of dat niet ververlend is voor de aarde. Nee hoor, de aarde is zo groot en krachtig. Ze doet het met liefde voor je. In stilte lopen we verder.

Na een tijdje verbreekt mijn dochter de stilte en zegt; “Mama, dat gronden werkt echt!. Ik voel mij zoveel rustiger! Ik zie het aan haar blik. Twee stralende ogen kijken mij aan. Er is een soort rust over haar gezicht gekomen. Rust en blijmoedigheid. Wat heerlijk om haar dit mee te kunnen geven. Het is zo basaal en zo dichtbij. Op dat moment voel ik diepe dankbaarheid en liefde voor de aarde. Blijkbaar mijn dochter ook, want ze zegt: “Ik zou willen dat ik heel lange armen had, zodat ik de aarde kon omhelzen. De aarde is zo lief! Als dank heb ik net via mijn hart liefde de aarde in laten stromen”.

En zo is het, in mijn beleving. We zijn allemaal verbonden met de prachtige planeet aarde. Een levend en bezield wezen dat ons alles geeft wat wij nodig hebben. Soms heb je van die momenten dat je heel diep kunt voelen dat alles met elkaar verbonden is. Wij ademen de zuurstof op die bomen en planten uitscheiden en ademen koolstof uit die weer wordt opgenomen. Een circulair systeem. In de hectiek van alledag kun je soms vergeten om bewust te gronden. Voor mij is dat de basis. Een basis die een gevoel van veiligheid, rust, vitaliteit en stevigheid geeft. Ben je niet gegrond dan kun je dat bijvoorbeeld merken aan malende gedachten, jezelf minder stevig voelen, misschien zelfs wat onveilig. Voel je de behoefte om je meer te verbinden met de aarde? Dat kan tijdens een workshop Bosbaden. Of stuur een e-mailtje naar hello@morimagazine.nl en je ontvangt een ingesproken grondingsoefening, voor thuis en onderweg.

Lief zijn voor de Brandnetel

Nog een ander inzicht. Sinds een aantal jaar ben ik een fervent wildplukker. Ik heb geleerd dat je Brandnetels gewoon met je blote handen kunt vastpakken. Ik heb mijn dochter uitgelegd dat je, als je iets wilt plukken, in gedachte eerst toestemming vraagt aan de plant. Tijdens onze wandelingen eten we regelmatig een paar blaadjes van de Brandnetel. Ik ben gek op Brandnetels. Het groeit in overvloed en het is super gezond. Er zitten veel mineralen in en bevat vitamines A en C. Tijdens één van onze wandelingen merkt mijn dochter op dat, als ze lief is voor de Brandnetel en met aandacht plukt, ze niet geprikt wordt. Ik verwonder mij over haar observatie. Ik heb het eerder ook bemerkt, maar wuifde het een beetje weg. Zou het dan toch echt zo zijn? Ik voel een heel duidelijke JA. Dagen daarna word ik hierin bevestigd. Op momenten dat mijn gedachten afdwalen, bijvoorbeeld doordat er voorbijgangers langslopen en ik denk; “wat zullen ze denken als ik hier zo sta met de Brandnetels, word ik geprikt. Ik krijg direct feedback. En zo zijn er legio voorbeelden. Wanneer ik met aandacht en liefde plukt, kan ik alles met de Brandnetel doen. Magisch toch?!

Kompas en richting bepalen

Wat een rijkdom al die mooie ontdekkingen, samen met mijn dochter. Het doet mij herinneren aan toen ze jonger was. Vaak gingen we dan het bos in en vertelde ik haar dat iedereen een kompas in zich heeft. Met dat kompas kun je voelen waar je naartoe getrokken wordt om je richting te bepalen. Ik hou van experimenten doen en stelde voor met haar een experiment te doen. We hadden de fiets ergens neergezet en hadden al een tijdje gewandeld. Ik nodigde mijn dochter uit om aan de hand van haar kompas de weg terug naar de fiets te vinden. Bij ieder kruispunt of t-splitsing, stond mijn dochter stil en vroeg ik haar, naar welke richting word je naartoe getrokken? Zo koos zij steeds de paadjes die uiteindelijk, je raadt het wellicht al, naar onze fietsen leidde. Eenvoudig en leuk om te doen en tegelijkertijd ook een les. Want hoe bepaal je jouw richting? Zo zit in het alledaagse zulke mooie, waardevolle momenten. Rijkdom, in alle eenvoud. Ik hou ervan!

Liefs, Brenda

Wanneer je omstreeks deze tijd door of langs vochtige gebieden loopt, dan zal de Moerasspirea je waarschijnlijk niet ontgaan zijn. Door haar mooie uiterlijk wordt Moerrasspirea ook wel ‘Koningin van de velden’ genoemd. Het is een stevige en statige plant en kan wel 1,5 meter hoog worden. De bloemen staan in onregelmatig gevormde bijschermen als een pluim aan het uiteinde van de stengel. Ze zijn vijftallig, roomwit en verspreiden een sterke amandelachtige geur. Kleur en geur verwijzen naar eenverzachtende, harmoniserende en kalmerende werking op het zenuwstelsel en de vrouwelijke organen.

De Moerasspirea helpt accepteren, zodat de échte schoonheid er mag zijn. Zowel de delen in jezelf die al in het licht staan, als de delen die nog in de schaduw aanwezig zijn. (bron: Kruiden, signatuur en eigenschappen van Yvonne Maessen).

Het is een medicinale plant. Ook werkt ze op zielsniveau. De plant is eetbaar. Je kunt wat van de bloempjes plukken en eten. Je zal dan de amandelachtige smaak goed kunnen proeven.

In het boek Wildplukken van Leoniek Bontje heb ik een lekker recept gevonden. Het is super simpel en lekker! Je hebt alleen wat gedroogde bloemen van de moerasspirea nodig, eieren, roomboter, rietsuiker of honing, amandelmeel, bakpoeder en een citroen. Je bakt het zoals je ook een cake zou bakken. Als laatste voeg je de moerasspirea en citroenrasp door. Alles goed mengen en bakken maar!

Liefs, Brenda

‘De witte vrouw met haar groene sluier’. Haar talloze hartvormige blaadjes dansen in de wind. Sluit je ogen en luister…… 

De Berk geeft inzicht en onvoorwaardelijke liefde. Ze helpt je om oude patronen en storende invloeden van je af te schudden. Om jezelf toe te staan te genieten en je weer een te voelen met alles en iedereen. 

“Stap in mijn ruimte. We beginnen een nieuw verhaal. Breng vanuit je hart nieuwe plannen en voornemens onder woorden. 

Kijk naar boven. Helemaal naar de top van mijn hoogste takken. Kijk naar het licht en laat jezelf oplichten. Blijf naar het licht kijken en laat mij je het inzicht van mijn hogere perspectief geven”. 

𝗗𝗲 𝗕𝗲𝗿𝗸. 

Persoonlijke ervaring: 

Tijdens een opleiding tot Gids Shinrin Yoku maakte ik contact met de Berk. Het voelde heel vertrouwd. Als een oud dierbaar familielid. De Berk nodigde mij uit een heilig huwelijk aan te gaan. Niet met de Berk of met een partner. Nee, met mijzelf. Werkelijk JA zeggen tegen mijzelf.

Een week later ging ik spontaan het bos in. Dwalend over kronkelende bospaadjes kwam ik uit bij een omgevallen boom. Een Berk. 

Na een tijdje te hebben gezeten wilde ik eigenlijk teruglopen. Ik hoorde een stem subtiel zeggen: loop nog even verder….. Na een kronkelpaadje, kwam ik uit op een breed, groen pad. Mijn oog viel direct wederom op een Berk. Ik liep er heen en maakte er contact mee. In mijn hart voelde ik een JA. In mijn hoofd hoorde ik mijn overgrootmoeder zeggen: benut je creatieve en ondernemende geest. Jij kunt dit! Een nieuw idee is geboren! 

De JA was tegen mijzelf. Ik vervolgde mijn pad met aan weerskanten Berken. Alsof het familie, voorouders, dierbaren, getuigen waren. Het voelde plechtig. Dankbaarheid en ontroering stroomde door m’n hart. Ik keek even naar rechts en zag tussen de andere bomen door, nog veel meer Berken. Een heel bos. Een magisch moment.

En zo ontstond, vanuit een JA tegen mijzelf, een nieuw idee. Een nieuw bedrijf. MORI….. 

Copyright 2022 Mori - 
Copyright 2022 Mori - 
linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram